مکتب جنون

سلام خدمت رفقا.. غزل تقدیم به نسل سوم و چهارم انقلاب که واقعا" نسبت به رهبر و مقتداشون ارادت دارند.. حضرت آقا به کرّار فرمودند: نسل جوان امروز از لحاظ ایمان اگر از شهدا و جوانان معنوی دفاع مقدس بیشتر نباشند٬ یقینا" کمتر هم نیستند..
ما هم به آقا میگویم:

ما که از بوی عشق سرشاریم
ریشه در مکتب جـنـون داریم

زاده ی عشق و درد و فریادیم
در خـروشـیم و مـرد پیکـاریم

خـستـه از انـزوای دوران ها
رنـج تـاریـخ را خــریـداریم

گـر چـه تقـدیـر فـرصتی نسپُرد
سـر بـه تیـغ شـراره بسپـاریم

ولـی از داغ لالـه هـای شهیـد
همـچـو ابـر بـهـار مـی بـاریم

خواب در پشت پلکمان گم شد
مـا بـه نیـروی عـشـق بیـداریم

ذوالفقاری به دست خـورشیدیم
دست در دست مـرتضی داریم

همنوای بـلال و مقـدادیـم
هـم رکـاب زُهیـر و عماریم

ای عملـدارِ آخـرین سـردار
مـا همـان بچـه هـای ایثـاریم

تـا دم مـرگ، از تـو ای مـولا  
لحظه ای دست بر نمی داریم..  آذرماه سال۸۸

عشاق

برق غضبی که چشم رهبر دارد
          انگار.. بنای فتح خیبر دارد

دور و بر این دیار.. پرسه نزنید
            این مملکت فاطمه حیدر دارد

ای سید ما عشق تو در بر بنهیم
               با امر تو سر بروی خنجر بنهیم

میگویم تا که بشنود گوش حسود
               کفرسـت اگر مهر تو از سر بنهیم

 جانها فدای رهبر

       ما مردمان ایران، کوفی صفت نباشیم

اهل ریا، خیانت، صوفی صفت نباشیم

ما پیروان راه، سرخ ولایت آری

مست از شمیم یار و عطر شهادت آری

در کوره راه منطق، دیوانه ی حسینیم

دلبستگان کویِ، پیر و یَلِ خُمینیم

با رهبریم و هستیم تا وقت کشتن ما

هیهات من الذلّه، هر لحظه گفتن ما

همچون زهیر و عمار، پابست عشق یاریم

تا پای جان برایش، میثم بروی داریم

ما مردم نُه دِی، از کوچه های دردیم

مشتاق و با بصیرت، آماده ی نبردیم

ای دشمنان بدانید، این فتنه ها ضعیف است

سیدعلی شما را، تنها خودش حریف است

غافل از این نمانید، ای دشمنان جانی

از او به یک اشاره، وز ما به جان فشانی

ای مقتدای ایران.. ای از تبار حیدر

فریاد ما بلند است، جانها فدای رهبر

کنج خرابه

تقدیم به شفیعه ی محشرکبری حضرت رقیه خاتون^{سلام الله}

برای منکران وجود بی بی..
***********************************************************

دوباره امشبه کنج خرابه غوغا شد
دوباره ماتم بی بی رقیـّه برپا شد

دوباره عالم شیعه ز درد پهلو سوخت
بساط حزن و عزا بر زمین مهیا شد

و باز فاطمیه شد.. ولی به شام بلا
خمیده قـدّ رقیـّه شبیه زهرا شد

ببین که قلب رباب و سکینه می سوزد
عقیلةالعرب از درد و غصه اش تـا شد

 تمام اهل حرم از غمش پریشان حال
بگو درون خرابه چه شد که بلوا شد

سه ساله بی بی عالم ز داغ بابا سوخت
پرید و همسفر عشق رأس بابا شد

به منکران رقیه بگو سند این است:
همین که طبع مهاجر دوباره امضا شد

روز عاشورای دل

هر روز میان کربلای دلمان

یک واقعه رخ میدهد آن عاشوراست

باید که مواظب عبیدواله بود

یکدفعه فریب ملک ری را نخوری

یکدفعه اسیر فتنه هایش نشوی

باید به طریق عشق، کیّس باشی

دست گنه حرمله ی نفست را

یا گردن شمر پست اوهامت را

هر لحظه هزار دفعه باید ببری

عباس صفت تشنه ی معشوقت باش

آهنگ امام دل خود را دریاب

نگذار سپاه جهل افکار پلید

یا مستی غوغای توهم هایت

گوش خرد و بصیرتت را بدرد

نگذار حسین دل پر دردت را

آمال یزید نفس خودخواه خبیث

با تیغ هوا و هوسش سر ببرد

نگذار که تاریخ دلت ننگ شود

تا  قتلگهِ وجودِعشقت پاک است

تا حلق حسین دل، بخون رنگین نیست

تا فرصت برگشت هنوزم باقی است

حُر باش و بیا وصل به این دریا شو

       

دریای وفا

 

تا مشک میان موج ها جاری شد

عالم همگی مست علمداری شد

لب تشنه گذشت و آب را تشنه گذاشت

دریای همیشه ی وفاداری شد...

 

قسمت ما

غفلت اگر که دامن ما را رها کند

دل دائما" هوای حریم شما کند

بودن میان روضه تو اعتبار ماست

مارا خدا ز روضه مبادا جدا کند

ما خلق گشته ایم شبیه شما شویم

تا چشم ما به چشم شما اقتدا کند

قیمت بده به ما٬ که نداریم ارزشی

شاید خدای هستی ما را فدا کند

دائم برای زینب تو گریه میکنیم

تا اینکه اشک٬ قسمت ما کربلا کند

بی غسل و بی کفن شدنم آرزو بود

ای کاش مادرت به غزل اعتنا کند

مرغ مهاجریم به هوای حسین٬ آه

آیا شود که گوشه چشمی به ما کند؟

قصد نداشتم این غزل رو بزنم تو وب..ولی چون یکی از رفقای خوب زده بود تو وبشون گفتم دیگه ما هم بزنیم رفقا استفاده کنند...یه جورایی توفیق اجباری شد