شهرخوب من
غزلی با زبان شیرین کهن در وصف زادگاهم...
تقدیم به همۀ اونایی که یه جورایی وابسته یا دلبسته به اونجا هستند. فکر کنم یه خورده مبالغه سرایی شده ولی از قاعدۀ: ((احسنها اکذبها)) بپذیرید.. امیدوارم مردم صفی آباد قهرمان همیشۀ خدا٬ باخدا باشند و قدردان نعمات الهی..
شهر خوب من
كجا همچون صفي آباد، شهري در جهان باشد
كه در فـرهنگ و زيبايی، فـراتر از زمان باشد
ز بس خوش يُمن و با ايمان و پُر بركت بُوَد خاكش
كه دل كنـدن زخـاكش بر اهالی بس گران باشد
تعجـب نيست گـر دل مـي بـرد از رهگذارانش
چو سرسبز است و دائم جویبارانش روان باشد
و مثل مـردمش در هيـچ جـا پيدا نخـواهد شد
كه پهنـاي دل آنهـا كـران تـا بـي كـران باشد
خـروشانـند چـون امـواج دريـا سمت مِـيخـانه
زمـانی را كـه بـر گلـدسته هـای آن اذان باشد
بـه ظاهـر بـي نشان امـا به چـشم آسمـاني ها
زنـور لالـه هاي پَـرپَـرش چـون كهكشان باشد۱
کنارش پیـری از ذریّــۀ خـورشید مـدفـون است
همان پروانه ی عشقی که چون گنجی نهان باشد۲
به قدر هسته اي زشتي در او پيدا نـمي گردد
الهي تـا ابـد وز چـشم بـدبـين در امان باشد
عجب زيبا سرود اين شاعر خوش ذوق، شهرش را
مهاجر.. گر چه خام و عاصی و كال و جوان باشدـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱* ۴۵شهید گلگون کفن
۲* امامزاده معروف به پیر فراش

انــى مهـاجـــر إلی الله...